استانداردهای ایمنی و دقت برای سنسورهای دما و ترموکوپل ها

ترموکوپل اسب کار است. این یک سیگنال میلی ولت کوچک از دو فلز غیر مشابه تولید می کند. برای سنجش شعله، آن سیگنال باید به اندازه کافی قوی بماند تا دریچه گاز را ظرف چند ثانیه باز نگه دارد. خیلی ضعیف است و دریچه بسته می شود. خیلی قوی یا کند است و ممکن است وقتی شعله خاموش شود، سیستم به اندازه کافی سریع خاموش نشود. استانداردها محدودیت هایی را برای منحنی های دما-ولتاژ، زمان پاسخگویی و رانش تعیین می کنند. ترموکوپل نوع K در تنظیمات صنعتی رایج است، اما دقت آن در طول زمان تغییر می کند. کالیبراسیون اختیاری نیست.

یک جرقه زن سطح داغ لینک بعدی است. این یک عنصر مقاومتی است که در هنگام تغذیه بیش از 1000 درجه سانتیگراد گرم می شود. باید گاز را در یک پنجره تنگ، اغلب 15 تا 30 ثانیه روشن کند. خیلی کند یا خیلی سرد، و گاز جمع می شود. استانداردها چرخه حرارتی، مقاومت در برابر لرزش و عایق الکتریکی را آزمایش می کنند. جرقه زن های نیترید سیلیکون و کاربید سیلیکون باید در گرما و خنک شدن سریع بدون ترک دوام بیاورند.

یک الکترود احتراق جرقه ایجاد می کند. نیاز به ولتاژ بالا، شکاف صحیح و عایق دارد که در برابر پالس های مکرر مقاومت کند. تجمع کربن یا یک شکاف اشتباه باعث آتش سوزی نادرست می شود. استانداردها به آزمایش های دوام و بررسی سازگاری مواد الکترود با ترکیب گاز نیاز دارند.

این قطعات با هم یک زنجیره ایمنی را تشکیل می دهند. یک حلقه ضعیف سیستم را شکست می دهد. به همین دلیل است که استانداردهای تست مانند UL، IEC و CSA بیشتر از دقت تمرکز دارند. آنها حالت های شکست، تحمل محیطی و قابلیت اطمینان طولانی مدت را پوشش می دهند. برای تیم های تعمیر و نگهداری، درس ساده است: منتظر شکست نباشید. قدرت سیگنال را بررسی کنید، الکترودها را تمیز کنید و جرقه زن را طبق برنامه تعویض کنید. قطعات کوچک، مسئولیت بزرگ.